Arrest RvS milieuvergunningen

Samenvatting van en commentaar bij het Arrest van de Raad van State over de milieuvergunningen.

Samenvatting

De v.z.w.’s Vliegclub Ursel, Aeroclub Brugge en CC EBUL hadden na een beroepsprocedure bij de Deputatie van Oost-Vlaanderen milieuvergunningen gekregen voor de exploitatie van het vliegveld en voor het gebruik van opslagtanks voor avgas en propaan.

De v.z.w. Natuurpunt Meetjesland, alsook een individuele inwoner van Knesselare die we verder persoon X noemen, legden zich niet bij deze beslissing in tweede aanleg neer en stapten naar de Raad van State. Zij vroegen de vernietiging  van de door de Deputatie verleende vergunningen.

Strikt genomen was dit hier dus een zaak tussen Natuurpunt Vlaanderen en X aan de ene kant,  en de Deputatie aan de andere kant. Maar de wetgeving voorziet dat een andere partij in de rechtszaak kan tussenkomen, op voorwaarde dat zij haar belang kan aantonen. Voor Vliegclub Ursel, Aeroclub Brugge en CC EBUL was het niet moeilijk om dat te doen, het ging immers om hun vergunningen.

Maar ook de verzoekende partij, in casu Natuurpunt Meetjesland en persoon X, moet haar belang aantonen, en dat ligt niet voor de hand. De Raad van State eist dat het belang persoonlijk, rechtstreeks, actueel en geoorloofd is. De verzoekende partij moet verder voldoen aan de vereiste hoedanigheid, en een vereniging kan slechts blijk geven van de vereiste hoedanigheid wanneer het ingestelde beroep kan worden ingepast in het doel dat zij zich heeft gesteld, dit doel niet samenvalt met de behartiging van het algemeen belang en evenmin samenvalt met het persoonlijk belang van haar leden, en er een band van evenredigheid bestaat tussen het materieel en territoriaal actieterrein van de verzoekende partij enerzijds en de draagwijdte van de bestreden beslissing anderzijds. Dat laatste is natuurlijk bedoeld als een filter om te beletten dat om het even wie een milieu-v.z.w. opricht om naar de Raad van State te stappen tegen om het even welke beslissing ten gunste van zijn buurman.

Welnu, de heer X, noch Natuurpunt Meetjesland, zijn door de filter geraakt.

De heer X had zijn belang proberen aantonen met de bewering dat hij op minder dan 1 km van het vliegveld woont, dat de verlening van de vergunningen het vliegverkeer mogelijk maakt en dat dit laatste hem stoort in zijn dagelijkse bezigheden. Een luchtfoto (pun not intended) wees echter onweerlegbaar aan dat hij op méér dan 2 km van het dichtstbijzijnde punt van de eigenlijke start- en landingsbaan woont.  De rechtbank beoordeelde zijn vermeende overlast door stijgende en dalende vliegtuigen dan ook als “niet aannemelijk”.

Voor de v.z.w. Natuurpunt werd een andere redenering gevolgd. De rechters vertrokken van het gegeven dat wij een kleinschalig vliegveld hebben (tussen de drempels is de afstand 799 m), dat het vliegveld al 40 jaar gebruikt wordt voor de sportvliegerij, en dat Natuurpunt in gebreke blijft aan te tonen dat die jarenlange en ononderbroken activiteit effectief een bron van verstoring is geweest voor het milieu. En dat zou precies hun belang aangetoond hebben, vermits in hun statuten staat dat hun vereniging tot doel heeft “de bescherming, het behoud, de valorisatie en het gebeurlijke herstel van leefmilieu, landschap, natuur- en cultuurpatrimonium in het Meetjesland, het in stand houden, bevorderen en verbeteren van de natuurlijke omgeving en het leefmilieu”.  Daarbij komt nog dat het actieterrein van de vliegclubs gelegen is in een klein gebied en dat hun activiteiten ook in de tijd afgenomen zijn tot dagvluchten gedurende 2,5 dag per week en de laatste jaren zelfs met een maximum aantal opstijgbeurten. Al met al is het dus niet verwonderlijk dat de rechters oordeelden dat er geen band van evenredigheid bestaat tussen het materieel en territoriaal actieterrein van Natuurpunt en de draagwijdte van de bestreden beslissingen.

De verzoekende partij kan geen belang aantonen ? Haar beroep is dus onontvankelijk. Jammer ! De Raad van State heeft dus niet ten gronde geoordeeld over de argumenten die Natuurpunt ten berde bracht. Een arrest ten gronde zou zeer belangrijk geweest zijn voor onze club en voor alle clubs in België, want de rechtspraak van de Raad van State heeft een zeer hoge plaats in de hiërarchie van de rechtsbronnen, en zou dus bij iedere toekomstige betwisting door ons en door andere vliegclubs kunnen ingeroepen worden, of door milieuverenigingen, mocht het arrest hen goed zijn uitgekomen.

Commentaar

De vliegers moeten weg want ze verstoren de natuur. Daar kwam de argumentatie van Natuurpunt Meetjesland ongeveer op neer. Natuurpunt probeert daarom uit te leggen wat de natuur is, en hoe ze verstoord wordt door de hoogdynamische bezigheid van het motorvliegen. Men opent meteen met een “argumentum ad verecundiam” : een verwijzing naar een studie van Krijgsveld et al. over de verstoringsgevoeligheid van vogels ten opzichte van recreatievormen. Ik heb de studie van mevrouw Karen Krijgsveld (250 blz) gelezen. De studie werd haar toevertrouwd door Bureau Waardenburg bv, adviseurs voor ecologie en milieu (“wij zijn één van de grote groene adviesbureaus van Nederland”) in opdracht van de Vogelbescherming Nederland. Ik zeg er U nog bij dat mevrouw Krijgsveld in de beschrijving van haar methodiek verklaart dat haar werk tot stand is gekomen door een literatuurstudie te doen van de werken die beschikbaar waren in de bibliotheken van … Bureau Waardenburg en van Vogelbescherming Nederland, zonder andere bronnen te raadplegen. Van intellectueel incest gesproken : ik moest onmiddellijk denken aan de Canadese onderzoeksjournaliste Donna Laframboise, die met hulp van 80 vrijwilligers de moeite nam om alle 18.531 papers waar het vierde assessment report van het Intergovernmental Panel for Climat Change naar verwijst stuk voor stuk na te gaan, en tot de conclusie kwam dat 5.587 van deze rapporten van “gerenommeerde klimaatwetenschappers” geschreven waren door milieu-activisten die in het slechtste geval zelfs geen student waren. Waar is de tijd gebleven dat men aan wetenschap deed als spel of uit nieuwsgierigheid, in plaats van voor onderzoeksgeld of voor aanzien of om een politieke agenda te verwezenlijken.

Maar soit, wat zegt Krijgsveld over de wespendief (de eerste bedreigde soort die door Natuurpunt wordt opgevoerd)? De wespendief staat bekend al een soort die minder verstoringsgevoelig is dan andere roofvogelsoorten. Hij leeft in een bos en voedt zich met wespen en kleine vogeltjes. Zijn habitatgevoeligheid is matig omdat hij leeft in een besloten landschap. De vorm van recreatie die het meest negatief is voor de wespendief, is de landrecreatie. Wandelaars dus (blz. 143).

Wat zegt Krijgsveld over de nachtzwaluw(de tweede en laatste bedreigde soort die door Natuurpunt wordt opgevoerd)? De nachtzwaluw  leeft in open vlaktes maar ook in open bossen. Verstoring wordt veroorzaakt door wandelaars en honden. De soort is vooral gevoelig tijdens het broeden omdat tijdens het opvliegen zijn eieren  blootstaan aan predatie door kraaiachtigen. De meest negatieve vorm van recreatie voor de nachtzwaluw is de landrecreatie(blz. 179).

Verder argumenteert Natuurpunt dat de bermen van de startbaan te vaak gemaaid worden. Daardoor komen Margriet, Knoopkruid, Gewone rolklaver, Goudhaver, Veldsalie en Wilde peen voor (let op de hoofdletters). Natuurpunt stelt vast dat ook Tormentil, Kruipganzerik, Muizenoortjes, Spits havikskruid en Biezenknoppen voor komen.  Naar het inzicht van Natuurpunt zijn er echter teveel onkruiden van de eerste reeks en te weinig van de tweede reeks. Zij voeren aan dat op de bermen van de startbaan in oorsprong heischrale vegetaties hebben gedijd, de tweede reeks dus, en dat deze bermen door maaïing voor 50 % geëvolueerd zijn tot glanshaverland, waarop de eerste reeks gedijt. Daar stoppen zij hun argumentatie. Blijkbaar gaan zij er van uit dat een herstel tot de oorspronkelijke toestand, hoe en wanneer deze ook mag plaatsgehad hebben, een ecologische meerwaarde biedt. Dit is een vreemde gedachtengang , die typisch is voor het milieu-denken : de mens is een vernietiger, een verstoorder, een vervuiler,  in het minst slechtste geval een consument van de Natuur, waarvan hij geen deel uit maakt.

Er wordt verder ook gesproken over overbemesting van de bermen, maar er wordt hiervoor  geen verband, laat staan een oorzakelijk verband, gelegd met de activiteiten van de vliegclubs.

Tot slot betoogt Natuurpunt dat de zachte recreatie, en met name ook hun natuureducatieve wandelingen en hun natuurobservaties lijden onder het geluid van de overvliegende vliegtuigen.  Dit doet mij denken aan de inspecteur van het keuringsorganisme Vinçotte, die in de axis van RWY 25 op een zaterdagnamiddag met een decibelmeter het geluid van de opstijgende vliegtuigen zat te meten, en die bij een opkomende wind in zijn verslag schreef : “ 14u15. Metingen stopgezet. Vliegtuigen onhoorbaar wegens het geritsel der bladeren”.

Maar dat heeft de Raad van State dus allemaal niet in overweging moeten nemen. Wat kunnen wij zelf leren uit dit arrest of wat kunnen we doen om de tegenpartij geen munitie in handen te geven ?

1.       We moeten er voor zorgen dat de vliegactiviteiten ononderbroken kunnen plaatsvinden, het hervatten na enkele jaren pauze zou door de tegenpartij kunnen ingeroepen worden als een wijziging aan een bestaande toestand ;

2.       We moeten vliegen zoals de reglementering ons oplegt, volgens de toegekende slots , het opgelegde circuit en de aangewezen vlieghoogte, dat betekent bijvoorbeeld dat je downwind de throttle retard van zodra je abeam de drempel komt en snelheid mindert om beneden de 100 kts je eerste stand flaps te zetten (of equivalent voor degenen die niet op P28A vliegen);

3.       Het is best dat de club en zijn leden een low profil attitude aannemen, zonder echter op hun kop te laten zitten.

4.       Het zijn niet allemaal misantropen. Er zijn ongetwijfeld milieujongens die beseffen dat élke menselijke, dierlijke of zelfs plantaardige activiteit per definitie verstorend is.

5.       Een positieve ingesteldheid met overleg en bereidheid tot compromis is de beste oplossing, ook voor de natuur. Het militair domein en de omringende bossen gaan hand in hand. Remember Sint-Denijs-Westrem : daar staat nu Flanders Expo, Ikea en een toren van 100 meter, in plaats van het lieftallige gefluister der zweefvliegtuigen hoor je daar nu het gestamp van I Love Techno.

Arthur Delaruelle

Special Aviation Award 2012

alt

Vliegclub Ursel kwam woensdagavond 3 oktober terug in de picture tijdens een druk bijgewoonde bijeenkomst in Brussel ter gelegenheid van de uitreikingsceremonie van de Special Aviation Award 2012 waarbij Jo Vandewoestyne, als voorzitter van Vliegclub Ursel, en zonder dat de betrokkene het wist, het genoegen heeft gehad Kris van Nuffel te nomineren.

Er kwamen niet minder dan 36 kandidaturen binnen……

Lees het vervolg zelf :

alt


Continue reading “Special Aviation Award 2012”